Կլինիկական հոգեբան Միհրդատ Ռոստոմի Մադաթյանի անձնական կայք - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն

  • Կլինիկական հոգեբան Միհրդատ Ռոստոմի Մադաթյանի անձնական կայք- www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, հոգեթերապիա, Միհրդատ, Ռոստոմի, Մադաթյան

  • Սկայպ խորհրդատվություններ - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, խորհրդատվություն, սկայպ, skype

  • Կարդա իմ գիրքը - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, դեպրեսիայի բուժումը, лечение депрессии, գիրք, Միհրդատ, Մադաթյան

  • Խորհրդատվություններ - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, հարց ու պատասխան, խորհրդատվություն

  • Ամեն ինչ դեպրեսիայի մասին - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, դեպրեսիա, գիրք, Միհրդատ, Մադաթյան

  • Հոգեբանության նորություններ - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, նորություններ

  • Ամեն ինչ ֆոբիաների մասին - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, ֆոբիա, վախ, հանրագիտարան

  • Տուր Քո հարցը - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, անվճար, խորհրդատվություն, Միհրդատ, Մադաթյան

  • Տարօրինակ հիվանդություններ - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, տարօրինակ, հիվանդություններ

  • Հայաստանն իմ աչքերով - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, Հայաստան, Երևան, Արցախ, Միհրդատ, Մադաթյան

  • Հոգեբանի ընդունարան - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, հոգեթերապիա, Միհրդատ, Ռոստոմի, Մադաթյան

  • Հոգեբանական առակներ - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն, հոգեթերապիա, Միհրդատ, Ռոստոմի, Մադաթյան

ua-tour.net

Ինչո՞վ են վտանգավոր...

..."տնայնածին հոգեբանները"

Զգուշացեք, հիմա շատ վիճելի հոդված է լինելու: Երբ այն կարդաք, հավանաբար կուզենաք ինձ մի լավ քոթակ տալ, կամ գոնե ասել՝. "Ոչ, ոչ, իմ ընկերները բոլորովին էլ այդպիսին չեն": Սակայ ամեն դեպքում եկեք մտածենք, թե ինչ վտանգ են մեզ համար ներկայացնում "տնայնածին հոգեբանները"՝ հարազատները, գործընկերները և ամենակարևորը՝ ընկերները:

Ինչով են վտանգավոր տնայնածին հոգեբանները - www.psyhelp.am հոգեբան, հոգեբանություն

Ընկերները, անկասկած կարևոր են: Էլ ու՞մ մոտ կարելի է "դուրս թափել" սեփական պրոբլեմները, ինչպես արդեն բազում անգամներ քննարկել ենք, ի պատասխան առօրեական "ինչպե՞ս են գործերդ" հասարակ հարցին: Էլ ու՞մ հետ, եթե ոչ գործընկերների, մեկ բաժակ թեյի առջև, կարելի է քննարկել առօրեական գնաճը և այն, որ երեխաներին ինչ-որ կերպ պետք է դպրոցի պատրաստել, իսկ տնօրենը - ամենավերջին գծուծն է: Էլ ու՞մ մոտ, եթե ոչ մայրիկի, կարելի է բողոքել ամուսնուց, կամ հայհոյել կնոջը:

Սակայն "տնայնածին հոգեբանները", լսելով մեր խնդիրները, մեկնաբանելով, և ինչ որ կոնկրետ բան խորհուրդ տալով, մեզ "արջի ծառայություն" են մատուցում: Մասնավորապես՝

Փորձը, ինչպես հայտնի է՝ եզակի է:

Երբ ընկերոջիցդ կամ ընկերուհուցդ խորհուրդ ես հարցնում, հաճախ ընկնում ես՝ "Եթե Իվան Պետրովիչի քթին կպցնենք Իվան Նիկիֆորովիչի շրթունքները"… իրավիճակում: Ճիշտ է նաև հակառակը: Կամայական մարդ ունի ոչ միայն կոնկրետ իրավիճակից դուրս գալու փորձ, այլև այդ իրավիճակը վերապրելու սեփական տարօրինակությունները:

"Չբռնեմ ու այսպես անեմ…" հասարակ հարցը, չի ենթադրում՝ Ձեր տվյալներից բխող, փորձը և սպասումները հաշվի առնող կոնկրետ պատասխան: "Սեփական գործ" ասելով, մեկը հասկանում է ղեկավարից ազատ լինելը, մյուսի համար դա իր հսկայական պլանների իրագործումն է, երրորդի համար մի սիրած գործ է, որով կարելի է ապրելու համար մի փոքր գումար վաստակել, իսկ չորրորդի՝ ընտանիքից հեռու փախչելու և գլխովին մի գործի մեջ խրվելու հնարավորություն, որտեղ նա "ուստա" է:

Եվ ամեն մեկը պատասխանելու է ելնելով իր նպատակներից: Դուք դեռ ուզու՞մ եք որևե բան հարցնել նրանց՝ "տնայնածին հոգեբաններին", ովքեր նստած են ամենատարբեր ֆորումներում և "մեյլ.ռու-ի պատասխաններում":

Ընկերները, հիմնականում լսել չգիտեն:

Տխուր փաստ է: Մենք շփվում ենք՝ կիսվում ենք ուրիշների հետ և լսում նրանց: Հաճախ առաջինն անում ենք ավելի լավ քան երկրորդը: Թռչունները ծլվլում են ոչ այն բանի համար, որ լսեն, թե ինչպես են երգում ուրիշները՝ ամեն թռչունի համար դա կյանքի տոն է, ինքնահաստատում՝ "…ես ձայն ունեմ…" հետևաբար ես կամ:

Խոսելով, մարդիք հիմնավորում են իրենց գոյությունը: Իրենց հետաքրքրությունները, իրենց գործերը, իրենց մտքերը (հաճախ բավականին անսպասելի): Նրանք, ովքեր լսելու ունակություն ունեն՝ փոքրամասնություն են կազմում: Նրանց դեռ պետք է գտնել:

Սակայն այստեղ նույնպես հանգույց կա: Նույնիսկ լսելու ընդունակ ընկերները՝ բոլորովին էլ հոգեբան չեն: Այդ պատճառով էլ՝ լայնացնել Ձեր իրավիճակի ընկալումը, որ դա իր մեջ ներկրի Ձեր եզակի փորձը, խորանալ այն բանի մեջ, թե ինչպես եք ապրում, ինչ արժեքներ և նպատակներ ունեք կյանքում, նրանց բավականին դժվար է:

Խնդիրը լուծելու արագությունը - "ստացեք և ստորագրեք":

Նույնիսկ հոգեթերապևտի համար, Ձեր կարիքների, "իրավիճակի իդեալական լուծման" Ձեր տեսանկյունի, թաքնված մտադրությունների, ստացված իրավիճակից Ձեր ունեցած օգուտի և դրա լուծումից հետո Ձեր ստացած վնասների պարզաբանումը կարող է ոչ մեկ ժամ ժամանակ խլել:

Ընկերներից մենք հաճախ ստանում եմ "արագ եփած ապուր"՝ ստացեք և ստորագրեք, ահա Ձեզ պատրաստի պատասխան, հիմնված իրենց պատկերացումների վրա:

Նույնիսկ եթե դա պայմանականորեն ճիշտ և համեմատաբար հարմարավետ լուծում է, ապա նույնիսկ այս դեպքում ընդունելը այն որպես սեփական՝ այնքան էլ հեշտ չէ - մի քիչ շատ բան է մնում կադրից դուրս: Եվ միայն լավ մտածելուց, բոլոր կողմ և դեմ փաստարկները հաշվի առնելուց, բարոյականության և օրենքի հետ համեմատելուց հետո, կարելի է ասել ինքդ քեզ՝ "Լավ, ես այսպես կանեմ": Միևնույն ժամանակ գիտակցելով բոլոր անխուսափելի կորուստները: Օրինակ՝ ամուսնանալը ոչ միայն ամուսին ձեռք բերելն է, այլևս բազմաթիվ երկրպագուների կորուստ:

Ձեզնից պահանջելու են հակառակը՝ իսկ Դուք դրան պատրա՞ստ եք:

Իսկական ընկերությունը՝ դա փոխադարձություն է: Եվ եթե Ձեզ որևե ծառայություն են մատուցել - "մտքով անց են կացրել" Ձեր իրավիճակը և պատմել են Ձեզ կատարվածի սեփական տեսակետը, ապա պատրաստ եղեք պատասխան օգնության հասնել Ձեր ընկերոջը: Խորհրդատվություն անց կացնել նրա համար կամայական հարցով:

Իսկ Դուք պատրա՞ստ եք Ձեր վրա նման պատասխանատվություն վերցնել:

Վերջում ուզում եմ մի փոքրիկ պատմություն պատմել: Եկավ ընկերուհիս, ու սկսեց լաց լինել: Հղի է, ժամկետը մեծ չէ, սակայն զգացողությունները՝ "այստեղ ցավում է, տաքություն է տալիս, ոսկորները կոտրտվում են, պոչն ընկնում է": Հարցնում է՝ ծննդաբերի՞, թե՞ աբորտ անի: Ընկերոջ հետ արդեն հինգ տարի է "ձեռք ձեռքի" են գնում, սակայն նա առաջարկություն չի անում…

Մի խոսքով որոշեցինք աբորտ անել, և ես նրա ձեռքը բռնած գնացի հիվանդանոց: Գիշերեց ինձ մոտ, որպեսզի այդպիսի ակնհայտ վիճակով տուն չվերադառնա:

Կես տարուց - հարսանիք: Իսկ մոտ մի տարուց նա ուրախացրեց ինձ վեց ամսական "փորիկով":

Հիշում եմ, թե ինչպես հուզվեցի՝ փառք Աստծո, իսկ ես վերապրում էի՝ արդյո՞ք կարող է էլ երբևե երեխա ունենալ: Նա պատասխանեց այնպես, կարծես ոչինչ էլ չեր եղել՝ "Եթե ես ուզենայի "ծննդաբերել", կգնայի մի ուրիշ ընկերուհու մոտ":

Իսկ Դուք ասում եք՝ "ընկերների խորհուրդ", "գործընկերների կարծիք": Խորհուրդ են տալիս այն ժամանակ, երբ պատրաստ են ուրիշի որոշման համար պատասխանատվություն կրել: Ինչ-որ սրա նման մի բան՝ "Դու ինձ խորհուրդ տվեցիր ծննդաբերել - այ հիմա էլ արի ու օգնիր ինձ դայակություն անել": Ես ուզում եմ գալ ու դայակություն անել իմ սեփական կամքով և ելնելով կոնկրետ մարդու նկատմամբ տածած սիրուց: Այլ ոչ թե ելնելով ուրիշի կյանքի նկատմամբ իմ որոշումից բխող պատասխանատվության զգացումից ելնելով:

Այնպես որ, մեկ անգամ էլ նայեք "տնայնածին հոգեբանների" վրա - արդյո՞ք Դուք իսկապես ուզում եք, որ նրանք կիսեն Ձեր հետ Ձեր պատասխանատվությունը, և արդյո՞ք պատրաստ եք անել նույն բանը նրանց համար: Եվ արդյո՞ք նրանք չեն ուզում ուղղակի "ծլվլալ", պատմել իրենց փորձը, ինքնահաստատվելով և պահպանելով իրենց ինքնագնահատականը՝ "ես կարևոր եմ", "ես գիտեմ", փոխանակ կոնկրետ իրավիճակում իրական օգնություն ցուցաբերեն:

  Հոդվածը պատրաստվել է www.psychol-ok.ru կայքի նյութերով: Այլ ինտերնետ կայքերում այս հոդվածի վերաներկայացման դեպքում, ակտիվ հիպերհղումը դեպի www.psyhelp.am կայքը, պարտադիր է:

Միհրդատ Ռոստոմի Մադաթյան

Նորություններ

GSM-կախվածություն

Շարժական կապի համատարածությունը և իրենց արտադրանքը մոլորակի համարյա բոլոր բնակիչներին վաճառելու հեռախոս արտադրողների ցանկությունը, բերում է նոր, նախկինում անհայտ հոգեկան խանգարումների և շեղումների արտահայտմանը: Հոգեբույժները սկսում են նկատել մարդկանց ավելի ու ավելի մեծ քանակ, որոնց մոտ, օդանավում, կինոթատրոնում, կամ հիվանդանոցում հեռախոսը անջատելու մասին անհրաժեշտ զգուշացումը առաջացնում է անհանգստություն և նույնիսկ վախ ու տագնապ:

Ավելին …

Ինչո՞վ են վտանգավոր...

..."տնայնածին հոգեբանները"

Զգուշացեք, հիմա շատ վիճելի հոդված է լինելու: Երբ այն կարդաք, հավանաբար կուզենաք ինձ մի լավ քոթակ տալ, կամ գոնե ասել՝. "Ոչ, ոչ, իմ ընկերները բոլորովին էլ այդպիսին չեն": Սակայ ամեն դեպքում եկեք մտածենք, թե ինչ վտանգ են մեզ համար ներկայացնում "տնայնածին հոգեբանները"՝ հարազատները, գործընկերները և ամենակարևորը՝ ընկերները:

Ավելին …

Կանացի դեմքի...

...չափորոշիչ

Կանացի դեմքի գեղեցկությունը որոշվում է որոշակի չափանիշներով՝ բիբերի միջև եղած հեռավորությամբ, աչքերի և բերանի միջև եղած հեռավորության և դեմքի երկարության ու լայնության հարաբերությամբ:

Ավելին …

Կարդալով սերը աչքերում

Այն, թե ինչքան արագ եք նկատում, նայում են Ձեր վրա, թե ոչ, կախված է նրանից, թե ինչքան "կանացի" կամ "տղամարդկային" տեսք ունի նայողը՝ ահա այսպիսին են վերջին հետազոտությունների արդյունքները: Հետազոտողները համարում են, որ տղամարդու կողմից, իր վրա նետված գեղեցիկ կնոջ հայացքը նկատելու արագության մեջ կարող է թաքնված դեր խաղալ էվոլյուցիոն առավելությունը:

Ավելին …

Ագրեսիա, կարգավիճակ...

...և սեքս

Երբևե մտածել եք, թե ինչու երբեմն աննշան բաների հետևանքով մարդը դուրս է գալիս հունից: Ինչու սխալ հայացքը կամ թափված կաթը կարող են բերել վեճի կամ նույնիսկ կռվի: Մինեսսոտա նահանգի համալսարանի հետազոտող Վլադաս Գրիշկևիչիուսը, ինչու էեն մարդիկ ճանճից փիղ սարքում, հարցին տալիս է երեք պատասխան՝ ագրեսիա, կարգավիճակ և սեքս:

Ավելին …

Անթրոպոմորֆիզմ

Տնային կենդանիների նկատմամբ ցուցաբերվող անթրոպոմորֆիզմը, հաճախ մեր կողմից գնահատվում է որպես դրական և հումանիստական երևույթ, սակայն մեր չորքոտանի ընկերների դաստիարակության հարցում, այն միայն խանգարում է:

Ավելին …

Հարց ու պատասխան

Ամուսինս կարծում է, որ...

...երեխայի հայրն ինքն է...

Հարց՝

Բարև Ձեզ: Ես 27 տարեկան եմ: Ամուսնացած եմ արդեն 3 տարի, ունեմ երեխա, որն իմ ամուսնուց չէ (այդ մասին նա չգիտի), այլ սիրած մարդուց, ով նույնպես ամուսնացած է արդեն 13 տարի: Սիրեցյալիս ճանաչում եմ արդեն 8 տարուց ավելի:

Սկզբում, նա ինձ հետ հարաբերություններ չէր ցանկանում ունենալ, բացատրելով, որ ամուսնացած է ու չի ուզում ինձ ցավեցնել: Այն ժամանակ, ուղեղով ես նրան հասկանում էի, սակայն մինչև ականջներս սիրահարվեցի: Ես փորձեցի ընդունել իրավիճակը այնպիսին, ինչպիսին որ կար, և բաց թողեցի նրան, փորձելով մոռանալ ամեն ինչ, մտածելով, որ իմը չի, այն էլ ուրիշինն է:

Ավելին …

Չեմ ներում անցյալը

Հարց՝

Բարի օր: Իմ անունը Յուլիա է, ես 20 տարեկան եմ: Ամուսնացած չեմ, երեխաներ չունեմ, ապրում եմ ծնողներիս հետ: Ինձ տարբեր ձևի եմ վերաբերվում՝ երբեմն հպարտանում եմ ինձնով, երբեմն հայհոյում եմ ինձ, հասկանալով, որ կարող էի ավելի ճիշտ վարվել: Ես զգացմունքային մարդ եմ, բայց դրա հետ մեկտեղ կարող եմ բավականին հանգիստ ինձ դրսևորել: Հեշտությամբ գնում եմ շփման, բայց ոչ կոնֆլիկտի, միշտ ցանկանում եմ հասկանալ և ընդունել դիմացինիս տեսակետը, մարդկանց ընդունում եմ այնպես, ինչպիսին նրանք կան, սակայն ատում եմ էգոիստներին: Շատ ընկերներ և լավ ծանոթներ ունեմ: Շատերը ինձ ընկալում են որպես բարի և հասնող մարդ, որը միշտ կօգնի, կլսի և կսատարի: Հենց այս բանի համար էլ ինձ գնահատում են և վստահում: Ահա և կարճ իմ մասին:

Ավելին …

Նա ինձ լքեց իմ կարճ...

...տաբաթի պատճառով...

Հարց՝

Բարև Ձեզ Միհրդատ Ռոստոմովիչ: Ես Նատալյան եմ: 19 տարեկան եմ, ապրում եմ Պյատիգորսկում՝ Ստավրոպոլի նահանգ: Ապրում եմ ծնողներիս և եղբորս հետ (համերաշխ ընտանիք է՝ վեճեր լինում են, սակայն ոչ լուրջ): Ես սանգվինիկ եմ: Ինտելեկտս լավ զարգացած է: Վարքագիծս կայուն է: Ինքնատիրապետումս լավը: Ինքնագնահատականս նորմալ: Ակտիվ եմ և ընկերասեր:

Ավելին …

Բաժանվել եմ սիրելիիցս...

...և տեղս չեմ գտնում...

Հարց՝

Բարև Ձեզ: Իմ մոտ հետևյալ իրավիճակն է՝ ես բաժանվել եմ իր սիրած տղամարդուց: Վերջին շրջանում նրա մոտ այնպիսի անտարբեր վերաբերմունք էր իմ նկատմամբ, որ ես չեմ ուզում նրա հետ որևէ ընդհանուր բան ունենալ: Չեմ էլ հասկանում՝ սիրում եմ նրան թե ոչ: Վերջին շրջանում տեղի ունեցած այն ամենից հետո, որ ես վերապրել եմ, կարելի էր նրան ատել:

Ավելին …

Մենք արդեն 9-10 ամիս է

...ամեն օր վիճում ենք...

Հարց՝

Բարև Ձեզ։ Իմ անունն է Եկատերինա։ Ես 18 տարեկան եմ։ Ապրում եմ Եկատերինբուրգում ծնողներիս հետ (մորս, տատիկիս և պապիկիս)։ Կապնված եմ մի 18 տարեկան երիտասարդի հետ։ Ես շատ դժվար վիճակում եմ, չգիտեմ թե ում դիմեմ՝ հոգեբանի մոտ գնալ չեմ ուզում, որովհետև նրանք հաճախ փորձում են իմանալ այն, ինչի կարիքը չկա։ Այսպես ինձ ավելի հարմար է թվում…

Ավելին …

Գտել եմ ամուսնուս...

...գաղտնի նամակագրությունը իր նախկինի հետ…

Հարց՝

Բարև Ձեզ: Իմ անուն է Ելենա: Ես 22 տարեկան եմ, ապրում եմ Կիևում, ամուսնուս և ծնողներիս հետ (երեխաներ չունենք): Ես դժվար վիճակում եմ՝ ամուսնուս հետ լուրջ կոնֆլիկտ ունեմ:

Ես բաց մարդ եմ, մտածող, զգայուն, ինձ սիրում եմ: Կարծում եմ, որ շրջապատս ինձ ընկալում է այնպես, ինչպես ես ինքս: Որոշ մարդիք ինձ համարում են չափազանց դժվար (աշխատավայրում ենթականերս՝ պահանջկոտությանս պատճառով):

Ավելին …