Ամուսնու ծննդյան օրը, նրա եղբայրն իրեն լոգանքի գել նվիրեց, որը բերել էր արտասահմանից։ Երբ երեկոյան ամուսինը պառկեց քնելու, կինը գրկեց նրան ու նկատեց, որ նրա մարմնից շատ հաճելի հոտ է գալիս։ Մի քանի երելո անընդհատ կինը, պառկելուց քնելու, հիանում էր ցնցուղից հետո ամուսնու մարմնի բույրով։
Սակայն հետո ամուսինները մի ինչ-որ մանրուքի պատճառով վիճեցին և ամուսինը գնաց քնելու այլ սենյակ՝ բազմոցին։
Մի երկու շաբաթ անց, նրանք կրկին հաշտվեցին, սակայն երբ կինը երեկոյան փարվեց ամուսնու մարմնին, նա չզգաց այն հաճելի հոտը՝
- Իսկ ինչու՞ դու չես լողանում այն գելով, որը քեզ եղբայրդ էր նվիրել, - հարցրեց նա։
- Բայց այն արդեն վերջացել է, - պատասխանեց ամուսինը։
Եվ կինը հասկացավ, որ մինչև նեղանում էր, կյանքը նրա շուրջը հոսում էր իր ընթացքով, միայն թե այն անցնում էր ինչ-որ տեղ իրենից հեռու։
