© Միհրդատ Մադաթյան («ՄԱԴԱԹՅԱՆ» Հոգեբանական Կենտրոն)
Երիտասարդը ձեռքին ժամացույց էր կրում, որը չեր աշխատում և նրան հաճախ հարցնում էին թե ինչին է պետք այդ ժամացույցը։ Նա դրան պատասխանում էր՝
- Ամեն անգամ այդ ժամացույցը ինձ հիշեցնում է այն մասին, որ քանի ես տեղում կանգնած եմ, ինչպես այս ժամացույցի սլաքները, իմ կյանքը, այս ժամացույցի պես անիմաստ է։
Զաուր Խամուկով
Հանդիպեցին մի անգամ երկու ծանոթ մարդ։ Նրանք երկուսն էլ ֆիզիկական մարզումներով էին զբաղվում միևնույն սպորտդահլիճում։ Մեկը մյուսին ասում է՝ -...
Read More →
Մի հոգևորականի ընտանիքում մի տղա էր մեծանում, ում տեր հայրը վաղ տարիներից որոշել էր հոգևորություն սովորեցնել։ Նա հորդորում էր վերջինիս պարբե...
Read More →
Մի անգամ Կասյանը հրապուրվեց էստրադային պարերով և սկսեց պարապմունքների հաճախել։ Մի քանի շաբաթ անց, սկսնակ պարողը ոչ մի շարժ չտեսավ և անտրամադ...
Read More →
Երիտասարդ ամուսինները նոր-նոր էին սկսել կահավորել իրենց ընտանեկան օջախը, որ իրենց հարաբերություններում սկսեցին պրոբլեմները։ Իսկ բանը միայն ն...
Read More →
Ավարտելով համալսարանը, Կասյանը սկսեց իր համար մշտական աշխատանք փնտրել։ Ամենատարբեր ձեռնարկություններում երկար դեգերումներից հետո, նրան վերջա...
Read More →
