ԻՆՔՆԱԹԻՌԸ

Անմիջապես ծնվելուց հետո, տղայի Կնքահայրն իրեն իրական ինքնաթիռ նվիրեց։ Երբ տղան մի փոքր մեծացավ, նա բարձրացավ օդաչուի խցիկը, սկսեց տարբեր լծակներ շարժել, բայց հայրը խփեց նրա ձեռքերին՝

- Այստեղ ոչ մի բանի ձեռք մի տուր, դեռ փոքր ես, հանկարծ ինչ-որ բան կփչացնես, - և արգելեց որդուն մոտենալ ինքնաթիռին

Միայն հեռվից էր նայում որդին իր ինքնաթիռին, որը միայնակ կանգնած էր հանգարի մեջ։ Նախանձով էր նա նայում թե ինչպես են երկնքում սավառնում իր հասակակիցները և հորից թաքուն օինքնաթիռների մասին գրքեր էր կարդում։

Երբ որդին չափահաս դարձավ, հայրը նրան ասաց՝

- Հիմա, որդիս, դու պատրաստ ես, գնանք։

Նստեցրեց նա որդուն ղեկանիվի առջև և ասաց՝

- Դու մեծացել ես և հիմա կարող ես այստեղ ձեռք տալ այն ամենին, ինչին ուզում ես։ Թռիր ու բավականություն ստացիր։

- Իսկ ինչպե՞ս եմ ես այն կառավարելու, - հարցրեց որդին։

- Ախր դա ինքնա-թիռ է, - ծիծաղեց հայրը։ - Այն ինքն է թռնում։

Հպարտությամբ նայեց հայրը, թե ինչպես է մի փոքր անշնորհք կերպով իր որդուն ուղղորդում ինքնթիռը թռիչքուղի։

- Նայեք, նայեք, - գոռում էր նա հարևաններին։ - Սա իմ որդին է, նա մեծացել է։

Բայց հարևանները, նայելով անփորձ օդաչուի ջանքերին, միայն գլուխներն էին տարուբերում և ցրիվ եկան տարբեր կողմեր։

Ինքնաթիռը բարձացավ երկինք, սակայն հանկարծ կողքի շուռ եկավ, մտավ պտուտակահանի մեջ և անկառավարելի փայլող ահռելիությունը ընկավ հոր տան վրա։ Լաց լինելով, հայրը վազեց անցնող ճամփորդի մոտ՝

- Իմ հայրը իր չափահասության օրն առաջին անգամ իմ հորը գետն է գցել և ահագին ջուր կուլ տալով իմ հայրը դուրս է լողացել։ Իմ հայրը, իմ չափահասության տարիքում առաջին անգամ ինձ նստացրել է ձիու վրա և ես երեք կող կոտրելով սովորել եմ կառավարել։ Ինչու՞ իմ որդինչկարողացավ հաղթահարել ինքնաթիռը։

Ճամփորդը նախատինքով նայեց հորը՝

- Այլ ժամանակներ են – այլ պահանջներ։

Ալեքսանդր Շուբնիկով