Մի անգամ ճանապարհին հանդիպեցին երկու մարդ։
- Ես ուրբ եմ, - հայտարարեց նրանցից մեկը։ - Երեկ իմ եկեղեցու քահանաները ինձ սուրբ են հայտարարել։ Ինչու՞ դու իմ առջև ծունկի չես իջնում։
- Իսկ ես՝ քահանա եմ, - ասաց մյուսը։
- Եվ դա ես եմ հայտարարել քեզ երեկ սուրբ, այդ պատճառով էլ ոչ թե ես, այլ դու պետք է երախտապարտ լինես ինձ։
Երկար նվիճեցին նչանք, մինչև չկռվեցին իսկ հրեշտակները նայում էին նրանց երկնքից ու ծիծաղում նրանց վրա։
Ալեքսանդր Շուբնիկով
