— Հիշու՞մ եք աղվեսի մասին հեքիաթը, որը փախչում էր շներից։ Թաքնվեց նա իր բնի մեջ ու հարցնում է՝
— Աչուկներ, ի՞նչ էիք դուք անում։
— Մենք նայում էինք։
— Ականջներ, ի՞նչ էիք դու անում։
— Մենք լսում էինք։
— Պոչիկ, իսկ դու՞ ինչ էիր անում։
— Ես քեզ խանգարում էի վազել, — պատասխանեց պոչը։ Այն աղվեսի մոտ գեղեցիկ էր։
Բարկացավ աղվեսը պոչի վրա ու ասաց՝
— Վերցրեք, շներ, կերեք պոչս, — ու դուրս հանեց պոչը բնից։
Շները պոչից բռնեցին ու պատառոտեցին ողջ աղվեսին։
Ուսուցիչն ավելացրեց՝
— Եթե պոչը, աղվեսից իմաստուն լիներ, նա կլիներ գլուխը։ Եթե բարին եք կամենում, պոչի վրա մի բարկացեք, քանզի ասված ճշմարտությունը կարող է ձեր պոչն էլ լինի։
